☆¨*·¤.,. 東方神起 .,.¤·*¨☆

Title: Mirotic [NC-20]
Pairing: Yuchun x Junsu
Author: ~#DN_LoveR#~
Author Note: แอบหายหน้าไปนาน ^ ^” และแล้วฟิคเรทของยูซูก็ออกมาจนได้ (หัวเราะหื่น) เคยแต่แต่งเรทยุนแจ คราวนี้มาลองของยูซูกันบ้าง บางคนอาจจะเคยอ่านฟิคสั้น Mirotic คู่ยุนแจของเบลล์มาบ้าง แต่ขอบอกไว้ก่อน...ว่าเรื่องนี้มันไม่เหมือนกันนะคะ เพราะฟิคนี้เบลล์ใช้ความหมายเพลงของ Mirotic เวอร์ชั่นภาษาจีน ซึ่งความหมายมัน...หุ ๆ ๆ สุดจะบรรยายจริง ๆ ค่ะ จนต้องหยิบเอามาแต่งเป็นคู่ยูซูนี่แหละ เบลล์ก็ไม่ได้แต่งเรทมานานแล้ว ตอนแต่งแอบติด ๆ ขัด ๆ นึกคำที่จะใช้ไม่ออก -w-‘ ถ้าใช้คำซ้ำซากมากเกินก็บอกกันได้นะคะ หรือถ้ามีข้อติชมตรงไหนก็บอกกันได้เลยนะคะ เอาล่ะ ไปอ่านฟิคกันเลยดีกว่า ขอให้สนุกกับฟิคเรื่องนี้นะคะ~ ^ ^

ปอปาร์ค. ขอบคุณคำแปลเพลงจาก PhiLo_JunSu@tvxqmaice มาก ๆ เลยค่ะ ^ ^

*แนะนำ* ระหว่างอ่านก็เปิดเพลงฟังไปด้วยนะคะ ^ ^
*คำเตือน* เรททั้งเรื่อง และค่อนข้างรุนแรง ใครไม่ชอบ อย่าอ่านนะคะ =w=


+:+:+:+:+:+:+ Mirotic +:+:+:+:+:+:+



ร่างสูงโปร่งในชุดทำงานที่ปลดเนคไทกับกระดุมเสื้อออกเล็กน้อย กำลังนั่งพิมพ์งานด้วยโน๊ตบุ๊คอยู่ภายในห้องนอนในยามค่ำคืน แว่นสี่เหลี่ยมกรอบดำถูกนิ้วเรียวดันให้ขึ้นไปอยู่บนดั้งจมูก นิ้วเรียวที่ขยับกดแป้นคีย์บอร์ดไปมาอย่างรวดเร็วนั้นทำให้เกิดเสียงดังก๊อกแก๊ก หากแต่มันก็ไม่ได้สร้างความรำคาญอะไรให้กับร่างสูงนัก

‘แอ๊ด~’

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกโดยที่ร่างสูงไม่ได้บอกอนุญาต แต่ถึงอย่างนั้นผู้เป็นเจ้าของห้องก็ไม่ได้สนใจกับผู้มาใหม่ที่กำลังเดินเข้ามาหา สายตาคมยังจ้องมองไปยังตัวอักษรที่อยู่บนหน้าจออย่างไม่ละสายตา พร้อมกับขยับนิ้วพิมพ์เนื้อหางานต่าง ๆ ที่ยังค้างคาอยู่ต่อไปเรื่อย ๆ

ชายหนุ่มร่างเล็กที่เดินเข้ามายู่หน้าด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั้นไม่แม้แต่จะหันมามองเขาสักนิด ขาเรียวเดินเข้าไปหาร่างสูงโปร่งที่ยังนั่งพิมพ์งานอย่างไม่สนใจสิ่งภายนอกอย่างรวดเร็วด้วยความหงุดหงิด

“ยูชอน นายไม่คิดจะหันมาหาฉันบ้างเลยรึไง?”


你靠着我旋转着用意念力拥抱我
เมื่อคุณเข้ามาใกล้ผม แล้วกอดรัดผมด้วยแรงปรารถนา


เสียงใสกังวานนั้นแฝงไว้ด้วยความเง้างอน ก่อนที่แขนเรียวจะโอบกอดรอบคออีกฝ่ายจากทางด้านหลัง พร้อมกับซุกหน้าลงกับซอกคอของอีกฝ่าย ฝ่ามือบางข้างหนึ่งเลื่อนไปลูบไล้แผ่นอกแกร่งของยูชอนอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นทำให้ยูชอนรับรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายนั้นกำลังต้องการอะไรบางอย่างจากเขา

แว่นกรอบสี่เหลี่ยมถูกเลื่อนไปวางอยู่ใกล้กันกับโน๊ตบุ๊คด้วยฝีมือของร่างสูง ใบหน้าคมหันไปมองใบหน้ามนที่กำลังซุกอยู่ที่ซอกคอของเขา ยูชอนถอนหายใจพรู่ ก่อนจะยกยิ้มบางเบา ฝ่ามือหยาบยกขึ้นลูบเรือนผมนุ่มของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยนพลางพูดตอบ

“นี่กะจะมายั่วฉันรึไง? จุนซู”

ร่างสูงพูดด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากไปประทับลงบนแก้มใสเบา ๆ คำพูดของยูชอนทำให้จุนซูยกยิ้มยั่วยวนให้อีกฝ่ายเห็นอย่างชัดเจน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากบางไปสัมผัสกับริมฝีปากอิ่ม พร้อมกับใช้ลิ้นเล็กเลียเบา ๆ เป็นการเชิญชวนและหยอกเย้าอีกฝ่ายอยู่ในที

“ฉันทำถึงขนาดนี้แล้ว นายไม่อยากสนองให้ฉันบ้างเลยรึไง?”

น้ำเสียงเง้างอนนั้นเรียกให้ร่างสูงหลุดหัวเราะในลำคอ ริมฝีปากอิ่มกดแนบลงบินริมฝีปากบางอีกครั้ง ปากเล็กเปิดออกเพื่อต้อนรับลิ้นร้อนที่กำลังจะเข้ามารุกรานในไม่ช้า การเชิญชวนนั้นยิ่งทำให้ลิ้นร้อนนั้นต้องรีบแทรกตัวเข้าไปหาความหอมหวานภายในโพรงปากนุ่มอย่างรวดเร็วด้วยความหลงใหล

มือหยาบจับท้ายทอยของร่างเล็กไว้ ควานหาความหอมหวานที่น่าลิ้มลองภายในนั้นอย่างเร้าร้อน ลิ้นอุ่นลากผ่านเพดานปากบางไปมาอย่างเชื่องช้าให้ร่างเล็กได้สะท้านเล่น ก่อนจะหันมาสนใจกับลิ้นเล็กที่กำลังรอการรุกรานจากเขาจนแทบจะทนไม่ไหว

ทันทีที่ลิ้นร้อนเลื่อนไปหยอกล้อกับลิ้นเล็กภายในนั้น ร่างเล็กก็ตอบสนองเขาอย่างรวดเร็ว ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของอีกฝ่ายอย่างเชิญชวน การตอบสนองอันเร่าร้อนที่แฝงไว้ด้วยความเย้ายวนนั้นทำให้ยูชอนตอบสนองกลับไปอย่างพึงพอใจ

เป็นเวลานานพอสมควรที่ทั้งสองชิมความหอมหวานของกันและกัน ร่างสูงเป็นฝ่ายผละออกมาเพราะร่างเล็กนั้นเริ่มจะหายใจไม่ทัน ลิ้นร้อนแลบเลียริมฝีปากเล็กอีกครั้งเบา ๆ ดวงตากลมที่ปรือปรอยลงเล็กน้อยเพราะอารมณ์ที่ถูกเขาปลุกปั้นขึ้นและริมฝีปากที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงสดนั้นช่างดูเซ็กซี่เสียเหลือเกิน

“งั้นนายนั่งรอไปก่อนนะ ฉันขอทำงานให้เสร็จก่อน”

ยูชอนพูดก่อนจะหันไปสนใจกับงานที่อยู่ตรงหน้าต่อตามที่บอก ดวงตาคมจดจ้องอยู่แต่หน้าจอโน๊ตบุ๊คที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือมากมาย จุนซูมองอีกฝ่ายอย่างอึ้ง ๆ ความโกรธมันแล่นริ้วขึ้นมาในทันทีที่ร่างสูงพูดคำ ๆ นั้นออกมา เขาอุตส่าห์ทำถึงขนาดนี้ ยังจะมาขัดใจกันอีกหรือไง?!

...‘ฉันขอทำงานให้เสร็จก่อน’ งั้นเหรอ...

...นายเห็นงานสำคัญกว่าฉันรึไงยูชอน!...


傻傻再等待会失败
การรอคอยดูเหมือนเป็นสิ่งที่ไร้สาระสำหรับคุณ


มือหยาบที่กำลังวางอยู่บนแป้นพิมพ์ถูกมือเรียวจับให้ย้ายมาอยู่ที่ข้างตัวร่างสูง ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าร่างเล็ก ในขณะที่อีกฝ่ายนั้นก็เคลื่อนตัวมานั่งคร่อมอยู่บนหน้าขาของเขาพอดี จุนซูมองใบหน้าคมด้วยความโมโห ปากบางเชิดขึ้นอย่างไม่พอใจ

ส่วนยูชอนที่กำลังจะหลุดพูดอะไรออกมาสักอย่าง พอได้เห็นการแต่งตัวของจุนซูที่ตอนแรกเขานั้นไม่ทันได้สังเกตเลยแม้แต่นิดก็ต้องกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ ในตอนนี้ร่างเล็กสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางเป็นการปกปิดเรือนร่างเท่านั้น ผิวเนื้อเรียบเนียนที่ทับอยู่บนหน้าขาของเขานั้นแม้จะอยู่นอกร่มผ้าแต่เขาก็รับรู้ได้ถึงความนุ่มและอุณหภูมิของมัน แล้วไหนจะแก่นกายสีชมพูที่เห็นวับ ๆ แวม ๆ อยู่ใต้เสื้อเชิ้ตนั่นอีก ทำเอาความขยันทำงานเมื่อครู่แทบจะหายกันไปหมดเลยทีเดียว

...ให้ตายเถอะ...วันนี้จุนซูกินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่าเนี่ย...

...ทำไมจุนซูถึงเซ็กซี่ขนาดนี้วะ!!!...


“ยูชอน นายเห็นงานสำคัญกว่าฉันมากเลยใช่มั้ย?”

“เอ่อ...”

“งั้นนายก็ทำงานของนายต่อไปเหอะ เดี๋ยวฉันจะทำอะไรต่อมันก็เรื่องของฉัน”

มือเล็กปล่อยจากการจับกุมข้อมือหนา แต่กลับเลื่อนมาลูบแผงอกแกร่งที่ถูกปิดทับด้วยเสื้อตัวประจำอย่างช้า ๆ มือข้างหนึ่งลูบไล้ขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงช่วงลำคอสวย ก่อนจะเลื่อนใบหน้ามนของตัวเองลงไปซุกที่ตำแหน่งนั้น พร้อมกับใช้ลิ้นเล็กไล้เลียชิมรสชาติที่แสนเย้ายวนของยูชอน ส่วนมืออีกข้างก็ไม่เว้นว่าง เลื่อนลงไปลูบไล้แถวท้องน้อยเป็นการหยอกล้อให้ร่างสูงได้รู้สึกเสียวเล่น

ยูชอนที่เจอการรุกของจุนซูเข้าไปก็อึ้งจนทำอะไรแทบไม่ถูก ความคิดเรื่องงานมันหายไปจากหัวสมองเสียจนหมดสิ้น กลิ่นสบู่อ่อน ๆ จากร่างเล็กที่ลอยมาแตะจมูกนั้นมันหอมยิ่งกว่าสบู่ยี่ห้อไหนบนโลก สติที่เคยมีมันปลิวหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ กว่าเขาจะเริ่มรู้สึกตัวอีกที...ก็ตอนที่มือเล็ก ๆ นั้นลูบมาแถว ๆ หน้าท้องจนเกือบจะโดนตำแหน่งสำคัญของเขานั่นล่ะ

“นี่นายวางแผนมาอย่างดีเลยสินะ จุนซู”

“หึ ๆ ถ้าฉันไม่วางแผน แล้วนายจะยอมทำตามที่ฉันอยากรึไง?”

จุนซูยกยิ้มยั่วขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ยูชอนหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตรงเข้าไปชิมริมฝีปากบางอันแสนหวานด้วยความมันเขี้ยว แต่ร่างสูงก็ลิ้มรสความหวานนั้นเพียงแค่ครู่เดียวก็ผละริมฝีปากออกมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมซุกไซร้ลงไปที่ซอกคอขาวหอมกรุ่นอย่างหลงใหล ก่อนจะกระซิบข้างใบหูนิ่มด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ติดจะแหบพร่านิด ๆ อย่างแผ่วเบา

“พูดแบบนี้...คืนนี้นายไม่อยากนอนใช่มั้ย?”


都不要来纠缠 我
วันนี้ คืนนี้ มันคงไม่เร็วและไม่นานเกินไป


“คิก...รู้ใจฉันเหมือนกันนี่ ยูชอน”

ร่างเล็กถูกร่างสูงอุ้มไปวางบนเตียงนุ่มที่อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะทำงานนัก ก่อนจะตามด้วยร่างของเขาที่ขึ้นคร่อมร่างเล็กนั่นอย่างรวดเร็ว ยูชอนโน้มตัวลงมอบจูบอันเร่าร้อนให้กับร่างเล็กเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ทราบ หากแต่เขากลับรู้สึกว่ามันยังไม่พอ ริมฝีปากนุ่มนิ่มนั่นและลิ้นเล็กที่เกี่ยวกระหวัดตอบรับเขานั่นมันทำให้เขาต้องการและหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น

“อื้ม...อือ...”

เสียงครางเครือดังออกมาจากลำคอสวย วงแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบคอคนด้านบนไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว จูบของร่างสูงเหมือนเป็นสิ่งที่ดูดเรี่ยวแรงภายในตัวเขาออกไปจนหมด อากาศที่เขาใช้ในการหายใจก็ดูจะลดน้อยลงเรื่อย ๆ จนเขาต้องเลื่อนมือมาจิกไหล่หนาเบา ๆ เป็นสัญญาณบอกให้ร่างสูงผละจูบออกเสียที

แต่ดูเหมือนครั้งนี้ร่างสูงจะค่อนข้างดื้อกว่าปกติ ริมฝีปากอิ่มยังคงไม่ผละจูบออก แถมมือหยาบก็เริ่มลูบไล้ต้นขาขาวเนียนที่ไร้เสื้อผ้าปกปิดอย่างช้า ๆ ทำเอาจุนซูขนลุกซู่ด้วยความเสียวซ่าน ดวงตากลมปรือปรอย ใบหน้าน่ารักขึ้นสีมากขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจที่ดูติดขัดยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ นั้นทำให้ยูชอนยอมผละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

เส้นน้ำหวานระหว่างลิ้นทั้งสองนั่นเป็นภาพที่ยูชอนชื่นชอบเป็นที่สุด จุนซูหอบหายใจอย่างหนักราวกับเพิ่งโหมออกกำลังกายมาเมื่อครู่นี้ ยูชอนอาศัยจังหวะนี่รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้าแต่ละชิ้นถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี เพราะร่างสูงรู้สึกว่าเสื้อผ้าของเขาในตอนนี้มันเป็นสิ่งที่น่ารำคาญสำหรับเขาเป็นอย่างมาก


现在 我是 主人 翁
การทำสิ่งเหลวไหลกับผม มันใช้เวลาไม่นานเลย สำหรับผมที่เป็นผู้เชี่ยวชาญ


“นี่จะมายั่วฉันไม่ใช่หรอ? แต่แค่นี้นายก็เหนื่อยซะแล้วนะ จุนซู”

เสียงทุ้มที่ฟังดูหยอกล้อเขานั่นทำให้จุนซูต้องส่งสายตาค้อนไปให้คนด้านบน แต่สำหรับยูชอนแล้ว สายตาแบบนั้นมันเป็นสายตาที่กำลังยั่วเขาเสียมากกว่า

“ไม่ต้องมาพูดมากเลย ทำซะทีสิ ฉันรอนานแล้วนะ”


你 要我 做主 我 要 你 臣 服
คุณต้องการให้ผมเป็นผู้นำ ผมต้องการให้คุณยอมผม


“โอเค ขอมาก็จัดให้ครับ”

ยูชอนประทับริมฝีปากกับคนด้านล่างเบา ๆ ก่อนจะจัดการใช้มือหยาบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางออกอย่างช้า ๆ เขาตัดสินใจให้เหลือกระดุมติดอยู่สักเม็ดสองเม็ดไม่ให้เสื้อตัวนี้หลุดไปจากร่างบอบบางนี่ ยูชอนแหวกเสื้อตัวบางให้โชว์เห็นไหล่เนียนข้างหนึ่ง ผิวเนียนนุ่มที่มือของเขาสัมผัสได้นั่นทำเอาเขาแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว ไหนจะยอดอกสีชมพูที่ถูกเผยให้เห็นพร้อมกับไหล่มนจากการกระทำของเขาเมื่อครู่นั่นอีก มันเรียกให้ความรู้สึกเถื่อนดิบภายในตัวเขาตื่นขึ้นมาได้เยอะเลยทีเดียว

“อื้ม...ยูชอน เร็ว ๆ สิ”

เสียงครางเครือจากร่างเล็กนั่นแทบจะทำให้สติของยูชอนขาดผึง ใบหน้าคมก้มลงใช้ริมฝีปากดูดดุนยอดอกสีชมพูพลางใช้ฟันดึงและขบกัด มือหยาบก็ไม่น้อยหน้า สอดเข้าไปใต้สาบเสื้อพลางใช้นิ้วบดคลึงยอดอกอีกข้างหนึ่งที่ตั้งชันเนื่องจากแรงอารมณ์ไม่ต่างกันกับข้างที่ใช้ปาก จุนซูบิดเร้า ครางเสียงหวานในลำคอด้วยความเสียวซ่านจากการกระทำของร่างด้านบน เวลาที่ลิ้นของยูชอนสัมผัสกับยอดอกของเขามันเป็นอะไรที่เขาชอบเป็นอย่างมาก

“อ๊ะ...อ๊า...”

มือเรียวบางสอดเข้าไปกำเส้นผมของร่างสูงไว้แน่น กดมือลงเป็นสัญญาณบอกให้ยูชอนรับรู้ว่าตนกำลังต้องการมากยิ่งกว่านี้ ร่างสูงเลื่อนมือที่กำลังสนใจอยู่ที่ยอดอกไปยังแก่นกายของอีกฝ่าย ใช้นิ้วเรียวสัมผัสเพียงแผ่ว ๆ เรียกให้ร่างบางต้องตัวสั่นสะท้านด้วยความเสียวกระสัน ริมฝีปากอิ่มผละจากยอดอกสีหวาน เงยหน้าขึ้นมองใบหน้ามนที่ตอนนี้ดวงตาหยาดเยิ้มเนื่องจากแรงอารมณ์ที่ถูกเขาปลุกปั้น ริมฝีปากบางเผยอหอบ ภาพตรงหน้านั้นทำให้เขาต้องยกยิ้มกริ่ม ก่อนจะก้มลงทำรอยที่ซอกคอขาวสักสองสามรอยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเสียหน่อย

“อื้ม...ยูชอน...ตรงนี้”

จุนซูจับมือของยูชอนที่ปัดป่ายผ่านแก่นกายของเขาไปมาให้มาวางแนบกับความเป็นชายของเขาพร้อมกับจับให้มือของยูชอนกอบกุมแก่นกายของเขาไว้ สัมผัสอุ่นร้อนนั้นมันทำให้จุนซูครางอืออย่างกลั้นไม่อยู่ ยูชอนบีบขยำแก่นกายน่ารักนั่นเบา ๆ เรียกเสียงครางหวานให้ดังขึ้น ลิ้นร้อนตรงเข้าหยอกเย้ากับใบหูนิ่ม สอดเข้าไปในรูหูเล็กให้จุนซูต้องสะท้าน ร่างเล็กที่สั่นสะท้านนี่ช่างดูน่ารักและเย้ายวนอยู่ในที

“ยั่วกันจังเลยนะ”

เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบข้างใบหูนิ่ม ก่อนจะหันไปจูบที่ขมับบางเบา ๆ เสียทีหนึ่ง ฝ่ามือเรียวที่กอบกุมแก่นกายน่ารักนั่นไว้เริ่มขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ ใช้เล็บจิกเบา ๆ ที่ส่วนปลายกระตุ้นให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์มากยิ่งขึ้น จุนซูสะดุ้งเฮือก เผลอกำผ้าปูที่นอนแน่น แค่ยูชอนใช้มือบำเรอความสุขให้กับเขาตรงส่วนนั้นมันก็ทำให้เขารู้สึกดีจนไม่รู้จะบรรยายเช่นไรดี

“ฮ้า...เร็ว ๆ...เร็วอีกสิ”

ดวงตากลมที่หยาดเยิ้มเพราะแรงอารมณ์สบตากับดวงตาคู่คมอย่างออดอ้อน พร้อมกับเสียงครางหวานที่ยังคงดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางอยู่เป็นระยะ ยูชอนเห็นคนช่างยั่วขอมาเช่นนั้นก็หยุดมือที่กำลังปรนเปรอให้กับร่างเล็ก ขยับกายพลางใช้มือจับให้แก่นกายของเขาแนบไปกับแก่นกายของอีกฝ่าย ก่อนจะหันไปสบตากับร่างเล็กอีกครั้งด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“งั้นเรามาทำแบบนี้กันดีกว่าเนอะ”

“ฮะ...อ๊ะ ๆ”

ร่างสูงขยับสะโพกแกร่ง แก่นกายทั้งสองเสียดสีกันไปมาสร้างความเสียวซ่านให้กับพวกเขาทั้งคู่ ถึงแม้ว่ายูชอนจะไม่ได้ใช้มือ แต่จุนซูกลับรู้สึกว่ายิ่งยูชอนใช้ส่วนนั้นมาทำเช่นนี้ มันกลับสร้างความเสียวซ่านให้เขาได้มากกว่าเดิมหลายเท่า มันทำให้เขารู้สึกดีและรู้สึกได้รับรู้ถึงตัวตนของยูชอนมากขึ้น แก่นกายทั้งสองเริ่มมีน้ำใสไหลปริ่มที่ส่วนปลาย เสียงครางทุ้มต่ำคละเคล้าไปกับเสียงครางหวานนั้นช่างเป็นเสียงที่ไพเราะสำหรับพวกเขาเป็นอย่างมาก


我 让你 醉 我 让你 瘋 我 让你 中了 魔咒
ผมทำให้คุณมีความสุข ผมทำให้คุณบ้าคลั่ง ผมได้สะกดคุณไว้แล้ว


“ยูชอน...อื้ม...อ๊ะ...ใส่เข้ามาเลยได้มั้ย?”

จุนซูขอร้องด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความต้องการในตอนนี้มันปะทุสูงจนเขาไม่อาจจะอดทนรอได้อีกต่อไป ขาเรียวขยับแยกออกให้กว้างขึ้นให้อีกฝ่ายได้เห็นช่องทางร้อนที่เต้นตุบได้อย่างชัดเจนเพื่อบ่งบอกถึงสภาพของตนในตอนนี้ ยูชอนยังคงขยับสะโพกแกร่งไม่หยุด ก้มลงไปจูบคนช่างยั่วเพียงครู่เดียวก็ผละออกพร้อมกับเผยรอยยิ้มประจำตัวให้อีกฝ่ายได้เห็น

“ขอมาแบบนี้ ระวังจะไม่ไหวซะเองนะ”

มือหยาบจับแก่นกายของตนมาจ่อที่ช่องทางร้อนแทน ใช้ส่วนหัวถูไปมาที่ปากทางนั่น แต่กลับไม่ยอมสอดใส่เข้าไป จุนซูครางพร้อมบิดกายไปมาด้วยความทรมาน สิ่งที่เขาต้องการอยู่เพียงแค่เอื้อม หากแต่ร่างสูงกลับเอาแต่แกล้งเขาอยู่ตลอด จุนซูเตรียมตัวจะพูดขอร้องอีกครั้งหนึ่ง หากแต่แก่นกายใหญ่นั่นก็กระแทกเข้าไปในช่องทางสีหวานนั้นอย่างแรง

“อ๊า!!!!!”

ดวงตากลมเบิกกว้าง รู้สึกจุกเสียจนแทบจะร้องไม่ออก มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่น ร่างขาวเนียนสั่นไหวเพราะความเจ็บและเสียวซ่านที่โถมเข้าหาในคราเดียวจนแทบจะรับไว้ไม่ไหว ยูชอนก้มลงพรมจูบทั่วใบหน้าน่ารัก ปล่อยให้ช่องทางร้อนนี่ตอดรัดแก่นกายเขาให้มากยิ่งกว่านี้ ช่องทางของจุนซูนั้นคับแน่นเสียจนเขาต้องหลุดเสียงครางออกมาอยู่หลายครั้งทีเดียว

“อ๊ะ...อื้ม...ยูชอน...อึดอัด...”

ดวงตากลมสบกับดวงตาคู่คม ดวงตาทั้งสองเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการจนอีกฝ่ายรับรู้ได้ สะโพกแกร่งขยับเข้าออกสั้น ๆ ตามมาด้วยเสียงครางอือจากลำคอสวย ช่องทางร้อนนั้นตอดรัดแน่นเสียจนยูชอนแทบจะขยับแก่นกายไม่ได้ ร่างสูงกระทุ้งแก่นกายเข้าไปอีก กดให้แก่นกายสอดใส่เข้าไปให้ลึกยิ่งกว่าเดิม ลึกเสียจนจุนซูร้องครางไม่ออก ริมฝีปากบางอ้าค้าง รู้สึกเสียวซ่านจนร่างกายแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เพราะความสุขที่มันมากเกินไปจนเขาแทบจะรับมันไว้ไม่ไหวอีกแล้ว

“อา...จุนซู รู้สึกดีมั้ย?”

“อึก...ดี...แต่ว่า...อ๊ะ...มันลึกไปแล้วนะ...”

ยูชอนหอมแก้มคนช่างยั่วไปเสียอีกหนึ่งฟอด สะโพกแกร่งเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันเป็นจังหวะ เสียงครางหวานหลุดออกมาจากริมฝีปากบางไม่หยุด ร่างเล็กสั่นไหวไปตามแรงที่ร่างด้านบนส่งมา รับรู้ถึงสิ่งที่กำลังรุกเร้าเข้ามาภายในร่างที่กำลังทำให้เขาแทบจะหลอมละลายไปกับสัมผัสอันเร่าร้อนนั่น

“อ๊ะ ๆ ๆ...อื้ม...ฮะ...”

ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาว สูดกลิ่นหอมประจำตัวของอีกฝ่ายอย่างหลงใหล ช่องทางร้อนนั้นเปิดรับเชิญชวนให้เขาเข้าไปสำรวจ แรงตอดรัดนั่นราวกับกำลังออดอ้อนไม่ให้เขาถอนตัวออกมา เวลาที่เขากระแทกแก่นกายเข้าไป ก็จะมีน้ำสีใสไหลย้อนออกมาจากช่องทางนั่นทำให้เกิดเสียงชื้นแฉะจากการร่วมเพศ ชวนให้รู้สึกอยากจะทำกับอีกฝ่ายให้มากกว่าในตอนนี้

มือบางยกขึ้นโอบรอบคอร่างสูง กอดอีกฝ่ายแน่นให้ร่างของเขาทั้งสองแนบชิดติดกันเพื่อรับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุด พร้อมกับเรียวขาที่ยกขึ้นเกี่ยวเอวของร่างสูงไว้เพื่อให้การสอดใส่นั้นเป็นไปได้ง่ายขึ้น

“ฮ้า...ยูชอน...ยูชอน...อา..."

你的 誓言 你的 呼吸 充满我 没有冷漠
เสียงกระซิบของคุณ เสียงลมหายใจของคุณ ทำผมเพ้อ


เสียงครางหวาน เสียงลมหายใจ และเสียงกระซิบแหบพร่าที่คอยเรียกชื่อร่างสูงที่ดังอยู่ข้างหูนั้น มันทำให้ร่างสูงไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป สะโพกแกร่งเร่งจังหวะที่เร็วและรุนแรงขึ้น จังหวะที่เปลี่ยนไปโดยไม่มีการบอกกล่าวนั้นทำให้จุนซูครางออกมาเสียงดัง นิ้วเรียวจิกลงบนแผ่นหลังแกร่ง แรงเสียดสีนั้นมันร้อนจนทำให้เขาแทบหลอมละลาย รู้สึกดีจนในหัวมันว่างเปล่าไปหมด หากแต่มันกลับยังไม่พอ จุนซูยังรู้สึกว่าเขายังต้องการมากกว่านี้ อยากให้ยูชอนสัมผัสเขามากกว่านี้

“ซื๊ด...จุนซู...รัดฉันอีกสิ...อา...”

“อ๊า!...อ๊ะ ๆ...”

ยูชอนจ้องมองใบหน้าน่ารักที่บิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่านจากสัมผัสของเขา ร่างขาวเนียนที่ดิ้นเร้า เสียงครางหวานที่เรียกชื่อของเขาอย่างไม่หยุดหย่อน ภาพที่สวยงามนี่มันทำให้สัญชาตญาณดิบในตัวร่างสูงยิ่งปะทุขึ้นสูง ยิ่งเห็นร่างเล็กนี่ทรมานด้วยน้ำมือของเขา เขาก็ยิ่งรู้สึกชอบ ยิ่งทำให้จุนซูทรมานได้มากขนาดไหน เขาก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น


这 是不是 爱 让 你 猜
นี่คือความรักใช่ไหม คุณลองเดาซิ


คิดได้ดังนั้น ยูชอนก็จับให้มือบางที่โอบรอบคอเขาอยู่นั้นเลื่อนไปวางไว้ข้างกายเล็ก เขาใช้มือข้างหนึ่งค้ำอยู่ด้านข้างร่างเล็ก มือหยาบที่ว่างอีกข้างหนึ่งจัดการใช้นิ้วเรียวมาแตะสัมผัสแผ่วเบาที่ปากช่องทางร้อนทั้ง ๆ ที่แก่นกายนั้นก็ยังคงกระแทกกระทั้นเข้าไปในช่องทางสีหวานไม่หยุด แต่เพียงแค่สัมผัสแผ่วเบาจากปลายนิ้วเรียวนั้นก็ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวอย่างห้ามไม่ได้

“ยะ...ยูชอน...อ๊ะ...จะ...จะทำอะไรน่ะ?”

“เดี๋ยวก็รู้เองแหละน่า”

“นาย...อะ...อ๊า!!!!”

นิ้วเรียวสอดเข้ามาในช่องทางร้อนทีเดียวสองนิ้วทั้ง ๆ ที่ยังมีแก่นกายเสียดสีเข้าออกอยู่ นิ้วเรียวจิกลงบนแผ่นหลังแกร่ง หยาดน้ำใสคลอหน่วงที่ดวงตากลม แค่แก่นกายของอีกฝ่ายนั้นก็ทำให้จุนซูรู้สึกคับแน่นแล้ว ยิ่งมีนิ้วเรียวสอดใส่เข้ามาพร้อมกับขยับเข้าออกเช่นนี้ มันทั้งเจ็บและเสียวซ่านจนเขาไม่อาจจะทนรับไว้ได้อีกต่อไป หยาดน้ำใสไหลจากดวงตาสีนิล ริมฝีปากบางร้องครางเสียงดังระบายความรู้สึกมากมายที่มันถาโถมเข้ามาในคราเดียวจนเขาไม่อาจทนไหว

“อ๊า! ฮั่ก! ยูชอน...อ๊ะ! เจ็บนะ!”

“อา...ไม่หรอกน่า รู้สึกดีออกจะตาย”

ยูชอนไม่ฟังคำจากร่างเล็ก ทั้งแก่นกายและนิ้วเรียวพร้อมใจกันมอบสัมผัสเร่าร้อนให้กับร่างด้านล่างนี่ ตอนนี้ปลายแก่นกายมันปวดหนึบ อยากจะปลดปล่อยออกมาแต่อีกใจเขากลับอยากเห็นร่างขาวเนียนนี่ต้องทรมานจากสัมผัสของเขาเสียมากกว่า

“อ๊า ๆ ๆ...อ่ะ...”

แก่นกายน่ารักมีน้ำสีขาวขุ่นไหลปริ่มตรงส่วนปลาย จุนซูกำลังจะปลดปล่อย เขากำลังจะทนรับสัมผัสจากช่องทางด้านหลังต่อไปไม่ไหว โดนสัมผัสรุกเร้าจากสองอย่างในทางเดียวมันทำให้เขาเสียวซ่านกว่าครั้งไหน ๆ ที่เขาเคยมีอะไรกับยูชอน มือบางข้างหนึ่งเลื่อนตรงไปจับมือหยาบที่กำลังใช้นิ้วเรียวสอดใส่เข้ามาในร่างของเขาหมายจะจับให้อีกฝ่ายถอดถอนนิ้วเรียวออก หากแต่กลับเป็นจุนซูเสียเองที่ต้องกรีดร้องออกมาอย่างทรมานอีกครั้ง เมื่อยูชอนไม่ยอมให้เขาได้ทำตามที่หวัง แถมยังกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้ามาแรงเสียกว่าเดิมซะอีก

“อ๊า ๆ ๆ ๆ!!! ยูชอน...พอแล้ว! อ๊ะ ๆ! ไม่ไหวแล้ว!”

“อา! เยี่ยมมาก...นายนี่สุดยอดจริง ๆ”

ทั้งนิ้วเรียวและแก่นกายนั่นทำให้จุนซูไม่อาจจะอดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป แก่นกายน่ารักปลดปล่อยน้ำรักสีน้ำนมออกมาอย่างแรงจนเปรอะเปื้อนไปบนอกขาวเนียน หากแต่ร่างด้านบนที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยก็ไม่ยอมหยุด ยิ่งเห็นว่าจุนซูถึงจุดแล้ว เขาก็ยิ่งกระแทกแก่นกายเข้าไปอย่างแรงเพื่อที่จะพาตัวเองไปให้ถึงจุดหมายนั่นบ้าง

“อ๊า!!! อ๊ะ ๆ ๆ...อา...ฮะ”

จุนซูครางไม่หยุด ยูชอนกำลังจะปลดปล่อยในไม่ช้า ร่างสูงขยับนิ้วเรียวออกจากช่องทางหวาน ใช้สองมือจับสะโพกมนไว้แล้วซอยสะโพกถี่ไม่ยั้ง ช่องทางสีหวานที่ตอดรัดเขานั้นช่างหอมหวานและน่าหลงใหล ความอุ่นร้อนที่โอบล้อมแก่นกายของเขาไว้นั้นมันทำให้อยากจะกดแทรกแก่นกายเข้าไปให้ลึกมากขึ้นเรื่อย ๆ และร่างเล็กที่บิดตัวไปมาด้วยความทรมานพร้อมกับเสียงครางหวานที่ดังก้องนี้มันช่างทำให้เขาสุขสมเป็นอย่างมาก

“อา...อา...จุนซู”

“อ๊า ๆ ๆ...อื้อ...อ๊า!”

ร่างสูงกระแทกแก่นกายอีกไม่กี่ครั้ง ก็กดแก่นกายเข้าไปให้ลึกที่สุดและปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนเข้าไปในช่องทางหวานหลายระลอก ร่างสูงกระตุกเกร็งอยู่สองสามครั้ง เช่นเดียวกันกับร่างเล็กที่กระตุกเล็กน้อยจากความเสียวซ่านที่มีน้ำรักฉีดเข้ามาภายในร่างของเขา

“แฮ่ก...แฮ่ก...”

ร่างเล็กหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ดวงตาสีสนิมปรือปรอยหลังจากผ่านกิจกรรมอันแสนเร่าร้อนไปแล้วหนึ่งยก แต่จุนซูก็นอนพักได้เพียงไม่นานนัก เขาก็ถูกยูชอนจับพลิกกายให้เขาลุกขึ้นนั่งคร่อมร่างสูงที่นอนแผ่อยู่บนเตียงโดยที่แก่นกายใหญ่นั่นยังคงไม่ได้ถอดถอนไปจากช่องทางของเขา

“แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วรึไง? มาต่อกันอีกสักรอบดีกว่า”

ยูชอนพูดพร้อมกดยิ้มมุมปาก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นทำให้จุนซูรู้สึกหมั่นไส้เสียจนต้องตีไหล่กว้างเสียทีหนึ่ง ตอนแรกทำเป็นขอทำงานก่อน พอได้มาทำอะไรแบบนี้แล้วดันมาขอต่ออีกรอบซะอย่างนั้นเลยนะ!

“ตามใจนาย แล้วนี่จะให้ฉันออนท็อปรึไง?”


步入 你的 规则 占了 你的 心头
ทำลายกฎเกณฑ์ของคุณซะ แล้วทำตามอย่างที่คุณต้องการ


“อื้ม ใช่ นายอยากจะทำยังไง จะให้แรงขนาดไหนก็ตามใจนายเลย”

พูดไป สะโพกหนาก็กระแทกสวนขึ้นไปเบา ๆ เรียกเสียงครางเครือจากร่างเล็กได้ไม่ยาก จุนซูมองค้อนร่างสูงที่หัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเขา ทำมาเป็นแกล้งนะ เดี๋ยวจะยั่วซะให้อยากลุกขึ้นมากระแทกฉันเองซะเลย!

“ก็ดี ฉันจะได้ทำตามที่อยากซะที”

ร่างเล็กขยับสะโพกมนหมุนวนเบา ๆ ยั่วยวนให้อีกฝ่ายรู้สึกอยากมากยิ่งขึ้น แรงเสียดสีเบา ๆ ภายในช่องทางร้อนและแรงตอดรัดที่ร่างเล็กจงใจให้เป็นเช่นนั้นเรียกเสียงครางเครือจากทั้งสองได้ไม่ยาก ดวงตากลมหยาดเยิ้มจิกมองใบหน้าคมด้วยแววตายั่วยวน ใช้ลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากบางอย่างช้า ๆ ปลุกความต้องการภายในตัวของร่างสูงให้เพิ่มสูงขึ้น ซึ่งดูแล้วยูชอนจะพอใจกับสายตาและท่าทางยั่วเย้าของคนที่อยู่บนตัวของเขาไม่น้อยเลยทีเดียว


I love it when you got no shame
ผมชอบเวลาที่คุณไม่อาย


จุนซูใช้มือบางทั้งสองวางไว้บนหน้าท้องแกร่ง ขยับยกสะโพกมนขึ้นสูงจนเกือบหลุดจากแก่นกายใหญ่ แล้วทิ้งตัวลงนั่งอย่างแรงพร้อมกับหลุดเสียงครางหวานออกมาเสียงดัง ท่านี้มันทำให้แก่นกายเข้ามาลึกเสียจนเขาเสียวยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ร่างเล็กใช้สะโพกบดเบียดที่หน้าขานั่นอีกสักครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับสะโพกขึ้นลงตามจังหวะที่ตนต้องการ

“อ๊ะ...อา...อ๊า...”

ใบหน้ามนเริ่ดขึ้น ส่งเสียงครางหวานออกมาอย่างไม่เอียงอายพลางหลับตาพริ้ม ช่องทางร้อนตอดรัดแก่นกายใหญ่นั่นด้วยความต้องการที่มันก่อตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ร่างเล็กรับรู้ได้เลยว่าสิ่งที่อยู่ภายในนั่นมันเริ่มขยายตัวแล้ว สะโพกมนจึงยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วยิ่งขึ้นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันเป็นบางครั้ง

“ฮ้า...ยูชอน...”

“อ่ะ...อา...จุนซู”

เสียงทุ้มครางออกมาด้วยความสุขสม ดวงตาคมจ้องมองร่างขาวเนียนที่เต้นรำอยู่บนร่างของเขาด้วยแววตาเป็นประกาย ใบหน้ามนที่ขึ้นสีระเรื่อ ริมฝีปากที่เผยอหอบปนกับหลุดเสียงคราง ปุ่มสีชมพูบนอกขาวเนียนที่ขยับขึ้นลงชวนให้เข้าไปลิ้มลองมันอีกสักครั้ง กับแก่นกายน่ารักที่ตั้งชันและมีน้ำสีใสปริ่มอยู่ตรงส่วนปลาย ทุกสิ่งทุกอย่างนั่นมันช่างดูเย้ายวนและน่าลิ้มลอง น่าจะสัมผัสไปทุกสัดส่วนให้ร่างตรงหน้านี่ต้องร้องครางออกมาด้วยความทรมานปนสุขสมด้วยฝีมือของเขาเอง

“อื้ม...สุดยอดเลย...อา...”

“ฮะ...อ๊า ๆ...อื้ม...”

จุนซูใช้หน้าท้องแกร่งเป็นที่ค้ำยันให้ตัวเองยกสะโพกมนกระแทกลงมาให้เร็วขึ้น เวลาที่ขยับสะโพกขึ้น เขาก็รีบกดสะโพกมนลงรับแก่นกายใหญ่เข้ามาเติมเต็มช่องทางร้อนที่กลวงโหว่ให้ถูกเติมเต็ม พอกดสะโพกมนลงมาแล้ว แก่นกายใหญ่ที่เข้ามาในร่างของเขาจนสุดความยาวนั่นมันไปโดนจุดกระสันของเขาอย่างจัง แถมยังเข้ามาลึกเป็นพิเศษ เสียวจนแทบจะครางออกมาไม่เป็นภาษา สุขสมเสียจนร่างขาวเนียนต้องสั่นระริกด้วยความสุขที่มันมีมากจนแทบจะกักเก็บมันเอาไว้เองไม่ไหว


Do that thing, so insane
ทำสิ่งนั้น อย่างบ้าคลั่ง


“อ๊ะ ๆ ๆ...ลึกดีชะมัด...อ่ะ...อ๊า ๆ~”

จุนซูพูดออกมาตามความรู้สึก สะโพกมนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น รู้สึกอึดอัดตรงส่วนปลาย อยากจะปลดปล่อยออกมาเสียที เสียงครางหวานดังก้องไปทั่วห้อง ยูชอนที่เริ่มจะทนกับการยั่วของคนที่กำลังเต้นรำอยู่บนร่างไม่ไหวก็ใช้มือหยาบตรงเข้ากอบกุมแก่นกายสีชมพูนั่นไว้พลางขยับรูดช้า ๆ ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเล้าโลมอีกทางหนึ่ง โดนทั้งหน้าทั้งหลังแบบนี้ เสียวไม่น้อยเลยล่ะ

“เอ้า อย่าช้าลงสิ ฉันแค่ช่วยนายอีกทางนึงเองนะ”

“อ๊ะ...ก็มันเสียวนี่...อื้ม...”

ยูชอนใช้เล็บจิกตรงส่วนปลายเป็นการแกล้งร่างเล็กอีกสักทีหนึ่ง จุนซูหลุดครางออกมาอีกครั้ง ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ เนื่องจากเริ่มจะทนกับการถูกรุกล้ำสองทางแบบนี้ไม่ไหว มือหยาบที่รูดแก่นกายเข้านั้นเร่งจังหวะเร็วจนขาแทบสั่น สะโพกมนก็กระแทกรับแก่นกายเข้ามาในร่าง ความอุ่นร้อนและความคับแน่นที่แก่นกายใหญ่นั่นมอบให้เขามันทำให้เขาแทบหลอมละลายกับสัมผัสที่เร่าร้อนนั่น


我的 魔咒 要你 听从 一刻 不思索
มนต์สะกดของผมทำให้คุณไม่สามารถยั้งคิดได้


“จุนซู...อา...ฉันจะถึงแล้วล่ะ...”

“อ๊ะ...ฉันก็...เหมือนกัน...อ๊า!!”

สิ้นคำที่จุนซูกล่าว ทันทีที่ร่างเล็กกดสะโพกลง ยูชอนก็สวนแก่นกายกระแทกขึ้นไปทันที เข้ามาแรงเสียจนจุนซูจุก หลังจากนั้นเพียงแป๊บเดียว คนคุมเกมส์ก็กลับกลายเป็นร่างสูงแทนเสียแล้ว สะโพกแกร่งกระแทกสวนขึ้นอย่างเร่งเร้าตามความต้องการของตัวเองจนจุนซูปรับตัวให้เข้ากับจังหวะนั่นไม่ทัน ตอนนี้เขาอยากจะปลดปล่อย แก่นกายมันปวดหนึบจนเขาอยากจะทำให้ความอึดอัดนี่มันหายไปเสียที

“อ๊า ๆ ๆ!...ฮั่ก!...สะ...เสียวอ่ะ”

ร่างเล็กที่โดนรุกเร้าทั้งสองทางเริ่มจะทนไม่ไหว แก่นกายที่ปวดหนึบโดนมือหยาบขยับรูดอย่างเร็ว ด้านหลังก็มีแก่นกายใหญ่ที่กระแทกสวนในจังหวะที่สะโพกมนกดลงมา สัมผัสจากร่างสูงนั่นมันแฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนจนเขาต้องทรมานไปกับความสุขสมจากสัมผัสเหล่านั้น

“อา...อา...จุนซู”

ยูชอนครางถี่ขึ้น ปลายแก่นกายมันปวดหนึบจนเขาเริ่มจะทนไม่ไหว ร่างสูงยันตัวให้ลุกขึ้น ก่อนจะกดให้จุนซูลงไปนอนแทนอีกครั้งหนึ่ง แล้วยูชอนก็ซอยสะโพกถี่อย่างบ้าคลั่ง เสียงหวานกรีดร้องออกมาเสียงดัง แรงกระแทกที่ไปโดนจุดกระสันถี่รัวมันทำให้เขาไม่อาจจะอดทนได้อีกต่อไป แก่นกายน่ารักปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกเป็นครั้งที่สอง ร่างขาวเนียนยังคงสั่นไหวจากแรงของร่างด้านบนที่ยังคงไม่ยอมหยุดขยับเสียทีเนื่องจากยังไม่ได้ปลดปล่อยความต้องการของตน

“อ่ะ! อ๊า ๆ ๆ ๆ...ฮะ...ยูชอน...อ๊า~”

“อา!...อ่ะ...อา...อา!”

ในจังหวะสุดท้าย ยูชอนกระแทกแก่นเข้าไปให้แรงและลึกที่สุด ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในช่องทางสีหวานอีกครั้งหนึ่ง ร่างสูงบดเบียดแก่นกายร้อนกับช่องทางคับแน่นนั่นอีกสักครู่ ก่อนจะถอนแก่นกายออกมา น้ำรักสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางที่ยังคงเต้นตุบ ภาพนั่นมันชวนให้ร่างสูงรู้สึกอยากจะสานกิจกรรมต่ออีกสักครั้งอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

“ฮ้า...แฮ่ก ๆ...”

ยูชอนหันไปมองใบหน้ามนที่ตอนนี้ซับสีระเรื่อ มีเหงื่อไหลซึมจากขมับบางเล็กน้อย ดวงตากลมปรือปรอยหันมาสบตากับดวงตาคมของเขา พลันรอยยิ้มเย้ายวนก็ถูกฉาบอยู่บนริมฝีปากสีชมพูน่าลิ้มลอง จุนซูเอื้อมมือบางไปลูบแผ่วเบาที่แก้มกร้าน ใช้นิ้วโป้งนวดคลึงที่ริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่ายเพียงแป๊บเดียวก็ผละออกมา ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างเป็นการยั่วเย้าร่างสูงอีกครั้งหนึ่ง

“ช่างยั่วจริงนะ”

“แล้วไม่ชอบรึไง?”

มือบางลูบแผ่วเบาจากต้นคอของร่างสูง เรื่อยลงมาจนถึงแผ่นอกกว้าง ปัดผ่านปุ่มสีน้ำตาลบนอกนั่นเล็กน้อย ก่อนจะลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อยจนเกือบถึงความเป็นชายของอีกฝ่ายแล้วก็ผละมือออกมา ร่างเล็กหัวเราะคิกคักที่ได้แกล้งยั่วร่างสูงเล่น ดวงตากลมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคมอย่างสื่อความหมาย ก่อนจะตบท้ายด้วยการแลบลิ้นเลียริมฝีปากยั่วยูชอนเสียอีกทีหนึ่ง


别 再 犯错 我 就是 你 唯一的 选择 I got you~ under my skin
อย่าทำแบบนี้กับใครอีก ผมเท่านั้นที่เป็นตัวเลือกของคุณ I got you~ under my skin


“จุนซู...ฉันให้นายมีสิทธิยั่วกับฉันได้เพียงคนเดียวเท่านั้นนะ”

“ไม่รู้สิ...ถ้านายยังไม่ร้อนแรงพอ มันก็ไม่แน่...”

ริมฝีปากบางกระตุกยิ้ม ยูชอนที่เห็นแบบนั้นก็สบตากับอีกฝ่ายนิ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นกดยิ้มมุมปาก ร่างสูงโถมตัวเข้าหาร่างขาวเนียนตรงหน้าอีกครั้ง ใบหน้าคมซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาว ใช้ลิ้นเลียรับรสชาติหอมหวานพร้อมกับสร้างรอยรักไว้ มือหยาบลูบไล้ร่างด้านล่างไปทั่ว แล้วเสียงครางหวานของจุนซูก็เริ่มดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง...



และเสียงครางหวานนั่นก็ยังคงดังก้องอยู่ในห้องนั่นต่อไปโดยที่ไม่รู้ว่ามันจะหยุดลงเมื่อใด...










...ถ้าฉันยังไม่ร้อนแรงพองั้นเหรอ?...


...ถ้าอย่างนั้น...










...คืนนี้เรามาพิสูจน์กันตลอดทั้งคืนเลยละกันนะ...จุนซูของฉัน...

















THE END (โฮกกกกก!! ไม่ไหวแล้ววว >///